In 1970 schafte de gevangenis van Oudenaarde zich een Singer-Graflex filmprojector aan. Cinema was in de jaren zeventig immers dé favoriete ontspanningsactiviteit van de gedetineerden. Elke zaterdag en zondag werd er dan een nieuwe titel geprogrammeerd.

Cinemaverbod als tuchtstraf

De populariteit blijkt niet alleen uit het aanbod, maar vooral uit het feit dat cinemaverbod in die tijd de meest voorkomende tuchtstraf was. In 1971 bijvoorbeeld,  werden van de in totaal 133 tuchtovertredingen 37,5 procent bestraft door één of twee dagen cinemaverbod. Zo mocht gevangene W. één dag geen film kijken voor het “wegwerpen van eten” of kreeg D.R. twee dagen cinemaverbod voor een “handgemeen”.

Wekelijkse film

In 1970 sloot de gevangenisdirecteur een contract af met de Filmdienst van het Ministerie van Nationale Opvoeding en Nederlandse Cultuur voor de wekelijkse gratis levering van 16 mm-films. “Gelieve ons voor elk van de aangevraagde filmen een kleine aanplakbrief te laten geworden”, vroeg de directeur.

La Grosse Pagaille

Een van de affiches die bewaard bleef in het gevangenisarchief is die van La Grosse Pagaille, een Frans-Italiaanse productie van 1967.

Het is een prent van het genre musicarello, een lichtvoetige muzikale komedie over een Amerikaanse soldaat die in het door de Duitsers bezette Noord-Italië wegkomt met hulp van een lokale schone en een verstrooide uitvinder.