Strafrechtelijke dossiers gaan vaak over spectaculaire zaken, maar nog vaker over gewone mensen. Mensen wiens emoties en frustraties soms de bovenhand haalden. Zoals in de zaak van de wielrenners Gerard en Louis die op 23 oktober 1931 voorkwam in de Rechtbank van Eerste Aanleg in Oudenaarde.

De koers van Erembodegem-Terjoden

Op 23 juni 1931 stapte Gerard binnen bij de gendarmerie van Ninove. De Lokerse Gerard was beroepswielrenner en had de dag ervoor meegereden in de koers van Erembodegem-Terjoden. Hij beschuldigde zijn mederenner Louis  en diens broer Charles van opzettelijke slagen en verwondingen.

“Geweldigen slag” op zijn linkerbil

Gerard vertelde uitgebreid aan de twee agenten van dienst wat er was gebeurd. Nadat ze al drie toeren van 28 km hadden gereden, waren hij en Louis in de vierde toer achterop geraakt op het peloton. In Ninove, op de steenweg naar Aalst, vroeg Louis hem om op kop te gaan rijden. Gerard weigerde dit omdat Louis in de vorige drie toeren de hele tijd in het voordeel van andere renners had gereden. Maar dan plots, op enkele meters voorbij de herberg Belle-Alliance gaf Louis een teken aan zijn broer Charles – die hen met de auto volgde – dat hij moest stoppen.

Charles stopte zijn wagen, stapte uit met een grote moersleutel in zijn handen  en gaf Gerard daarmee een “geweldigen slag” op zijn linkerbil. Toen nam Louis de moersleutel over van zijn broer en sloeg zijn rivaal “op den kop”. Gelukkig kon Gerard die tweede slag gedeeltelijk afwenden door zijn linkerarm voor zijn gezicht te houden. Charles sloeg hem tot slot nogmaals in de rug, maar die slag kwetste hem niet. Op dat moment greep Gerard zelf een schoffel van een jongen die vlakbij stond en hij dreigde de broers ermee te slaan als ze hem niet lieten voortrijden. Hij is dan kunnen ontsnappen en smeet de schoffel enkele meters verder weg.

Medisch bewijsmateriaal

Na zijn aangifte bij de politie trok Gerard nog dezelfde dag naar de Lokerse neus-, keel-, oorarts Dr. Verstockt om zijn verwondingen officieel te laten vaststellen. De verklaring van deze arts zit ook in het gerechtsdossier: “Ik onderteekende Dokter Robert Verstockt te Lokeren, verklaar den genaamden [L…] Gerard onderzocht te hebben en te hebben bestatigd eene kneuzing boven de rechter oog en op den linker elleboog alsook een kneuzing met onderhuidsche bloedstorting op de linkerbil”, 23-6-1931.

Verhoor van de broers

Enkele dagen later werden de twee broers Louis en Charles opgepakt voor verhoor. Ze ontkenden in alle toonaarden. Volgens de 24-jarige wielrenner Louis was het Gerard die hem tijdens wedstrijd verschillende keren probeerde in de gracht te rijden. Hij ontkende ten stelligste dat hij of zijn oudere broer Gerard met een moersleutel zou “afgeslagen hebben”. Louis beweerde dat Gerard gewoon wraak wilde nemen omdat hij na het Belgische Kampioenschap – dat ze een week eerder hadden gereden op 14 juni 1931 – klacht had ingediend tegen Gerard omdat hij hem op enkele meters voor de aankomst had omvergeduwd.

Betrouwbare getuigen

Hun versie van de feiten werd echter weerlegd door twee getuigen. Een 49-jarige handelaar uit Ninove had het voorval zien gebeuren: “Ik zag twee renners die achterstal hadden op de andere. Ze waren precies aan het twisten over iets. Een auto die de koers volgde reed enige meters voor hen uit. Een van de twee renners deed teeken aan de autobestuurder om te stoppen, hetgeen hij deed. Hij stapte uit den auto met een schroefboutsleutel in de hand, hield één der renners staan en bracht hem met dien sleutel die een lengte had van ongeveer 30 tot 40 centimeters een slag toe op de linkerbil. De renner wiens naam ik niet ken, liet een hevigen schreeuw hooren. De tweede renner die ook afgestapt was, nam den sleutel uit de handen van den autovoerder en bracht er den eerste wielrenner ook een slag mede toe, mij dunkt op het hoofd”. Ook de 14-jarige koersliefhebber Edgar stond op de steenweg naar de koers te kijken en zag heel duidelijk hoe de broer van Louis met de moersleutel al in zijn handen uit zijn auto stapte.

Naar de rechtbank

Beide broers werden kort nadien gedagvaard. Hun zaak kwam voor op 23 oktober 1931 voor de Correctionele Rechtbank van Oudenaarde. De rechter geloofde het verhaal van de broers niet en achtte hen schuldig aan opzettelijke slagen en verwondingen. Omdat dit de eerste maal was dat ze zich zo hadden misdragen en Gerard slechts kort werkonbekwaam was, kregen ze slechts een geldboete van elk 100 frank.

Na de straf

Zowel Gerard als Louis vervolgden na het voorval hun wielercarrière. Gerard behaalde mooie resultaten in Luik-Bastenaken-Luik en stopte met koersen in 1935. Louis won nog verschillende kermiskoersen en behaalde zijn grootste succes met een ritoverwinning in de Ronde van België. Maar dan kwam de oorlog. Bij de algemene mobilisatie van september 1939 werd Louis als soldaat bij het 5de Linieregiment ingelijfd. Hij sneuvelde op 26 mei 1940 in Gottem.

Bronnen

RA Gent, Rechtbank van Eerste Aanleg Oudenaarde – Correctionele rechtbank, Dossiers gevonniste zaken, nr. 29, griffienummer 787)