Archivaris Rombout Nijssen (Rijksarchief Hasselt) en verhalenvertelster Ina Vandewijer maakten samen “Criminel”, een podcast over Limburgse assisenverhalen van 100 geleden.  

Je kan alle afleveringen hier beluisteren.

Verhalen van mensen

Thema’s die toen speelden zijn vandaag meer dan ooit actueel: #MeToo, gezinsdrama’s, vluchtelingencrisis, misbruik en passiemoorden. Na het inlezen zijn de dossiers geen banale nummers meer. Het zijn verhalen van mensen geworden. Mensen met een naam.

Een brief aan de koningin

Eén van die mensen was Odile Roest die in april 1919, een jaar na de moord op haar man, een brief schreef aan koningin Elisabeth. De weduwe voegde aan de brief ook een foto van haar zoontje Paul toe om de koningin “te laten zien hoe kloek het manneke was toen zijn vader zaliger nog leefde, en nu is dat kind zoo mager en bleek”.

Odile verzocht de koningin om bij de bevoegde instanties tussen te komen om de afhandeling van de moordzaak van haar man te bespoedigen. Haar spaargeld was helemaal op en haar zoontje was aan het vergaan “bij gebrek aan krachtig voedsel”.

In de nacht van 6 april 1918 was haar echtgenoot Louis Levie in Sint-Truiden doodgeslagen en beroofd van 30.000 Duitse mark die hij als veekoopman op zak had. Al een dag later werden de twee daders samen met het grote som geld opgepakt en bekenden ze de feiten. Maar een jaar later waren ze nog steeds niet voor de rechtbank verschenen waardoor ook de weduwe het gestolen geld van haar vermoorde echtgenoot nog niet had teruggekregen.

De zaak sleepte aan omdat het onderzoek naar de moord op haar man aanvankelijk werd gevoerd door een Duitse onderzoeksrechter. Na de Eerste Wereldoorlog werd dit onderzoek echter volledig verworpen door de Belgische gerechtelijke instanties. Het hele onderzoek moest opnieuw gebeuren.

Uiteindelijk duurde het nog tot 20 mei 1920 vooraleer de daders werden veroordeeld en het hof 15.000 frank toewees aan weduwe Odile.

Benieuwd naar het hele verhaal? Luister dan naar de podcastaflevering “Beestige roofmoord in Sint-Truiden” van onze collega’s van Rijksarchief Hasselt.