“Ik beken drie kanadaboomen van ongeveer 30 cm diameter te hebben afgezaagd en naar huis gebracht”. Dit verklaarde Henri, een 25-jarige gummibewerker met drie kleine kinderen, aan de rijkswacht op 8 februari 1942.

Oorlogswinter

België leefde toen al bijna twee jaar onder Duitse bezetting en de oorlogswinter van 1941-1942 was één van de koudste ooit. Zelfs de meest broodnodige levensmiddelen waren voor velen onbetaalbaar geworden en er was een enorm tekort aan brandstof om te verwarmen en te koken.

Henri en Jan, twee buurmannen uit de Breedestraat in Lovendegem, waren de wanhoop nabij. Daarom besloten ze om in de nacht van 7 februari enkele Canadese populieren te gaan omhakken en te stelen van het domein van de baron Dons de Lovendegem. Henri stal er drie. Jan, een 47-jarige blekersgast, bekende er eentje meegenomen te hebben. Hij verklaarde: “Ik heb geen kolen om vuur te maken en ook geen hout. ’t Is uit nood dat ik zulks heb gedaan”.

65 bomen verdwenen

De baron kon er niet mee lachen. Op enkele dagen waren maar liefst 65 canadabomen van zijn domein verdwenen. Tot dan toe had hij zich begripvol opgesteld, maar nu wilde hij dat er een einde kwam aan de diefstallen.

Op 4 mei 1942 veroordeelde de correctionele rechtbank van Gent Henri en Jan elk tot een geldboete van 182 frank. Omdat ze hun boete niet konden betalen, vlogen ze beide voor acht dagen in de gevangenis.

Bovenstaand bericht is van geschiedenisstudente Lara Ergül Claeys die momenteel in Rijksarchief Gent stage loopt binnen project OUTLAW.